Pętla /goal. Agent pracuje, aż osiągnie cel.

Najwięcej daje nie pojedyncze polecenie, tylko agent prowadzony w pętli. /goal pracuje, aż spełni warunek. Pętla pracuje na checkliście, czyli pliku z zadaniami, który Claude Code najpierw sam pisze, a potem po kolei odhacza.

Autor: · Ostatnia aktualizacja:

/goal pętla do celu: kończy się, gdy warunek jest spełniony
TODO.md od agenta listę pisze Claude Code z testów, grepa, kompilatora
Checklista = pamięć [ ] → [x] jako stan między iteracjami

Pętla, która kończy się na warunku.

Pojedynczy prompt kończy się, gdy agent uzna, że skończył. Pętla kończy się, gdy warunek jest spełniony. To cała różnica i cały powód, dla którego pętle działają.

/goal: pętla do celu

/goal uruchamia agenta w trybie zadaniowym: dostaje cel i pracuje w kółko, aż go osiągnie. Idealny do zadań, które da się rozbić na listę kroków o jasnym warunku zakończenia: „zrób wszystko z listy”, „napraw, aż testy przechodzą”, „uzupełnij brakujące pliki”.

Sedno: definiujesz cel i warunek osiągnięcia celu, nie pojedynczą czynność. Spełnienie warunku ocenia po każdej turze osobny mały, szybki model (domyślnie Haiku) i zwraca jeden z trzech werdyktów z krótkim uzasadnieniem: jeszcze nie, spełniony albo niemożliwy. Dwa ostatnie kończą cel. Agent, który wykonuje pracę, nie ocenia jej sam.

Skąd pętla wie, co robić

Sam cel to za mało, bo pętla potrzebuje listy kroków do przerobienia. Nie musisz jej pisać ręcznie: zlecasz ją Claude Code jednym promptem, czytasz, poprawiasz i dopiero wtedy odpalasz /goal. Agent ma co zapętlać i co odhaczać, a Ty widzisz postęp w jednym pliku.

Nie promptujesz. Piszesz pętle.

Boris Cherny, twórca Claude Code, ujął to wprost: „I don't prompt Claude anymore. I have loops that are running. My job is to write loops.” Ewolucja wygląda tak: najpierw kod z autouzupełnianiem, potem promptowanie kilku agentów równolegle, na końcu pętle, które promptują same. Anatomia dobrej pętli to kontekst + cel + definicja sukcesu. Agent iteruje i sam ocenia wyniki, aż przejdą test.

Builder / tester / reviewer Trzech agentów zamiast jednego
Sesja, która sama pisze, testuje i recenzuje własny kod, to student oceniający swój egzamin. Rozdziel role na osobnych agentów: weryfikacja przez odrębnego recenzenta wyraźnie podnosi jakość pierwszego podejścia.
Każ mu udowodnić Definition of done w pętli
Plan → zmiana → testy → podsumowanie, co padło → poprawka. Agent nie raportuje „zrobione” — pokazuje zielone testy. Dokładnie dlatego warunek w /goal piszesz tak, żeby dało się go zweryfikować z transkryptu.
Kontekst to RAM Strefa głupienia zaczyna się wcześniej, niż myślisz
Okna kontekstu mają po 1M tokenów, ale realna jakość degraduje się już około 250 tysięcy. CLAUDE.md poniżej 200 linii (tyle zaleca dokumentacja Claude Code), /clear między zadaniami, a po dwóch nieudanych próbach /clear zamiast trzeciej.
Zakładaj najgorsze Bezpieczeństwo pętli
Agent zrobi wszystko, co może przeczytać lub dotknąć. Zakazy w promptach nie wystarczą: agent potrafi napisać skrypt, który je obejdzie. Uprawnienia ustawiaj na poziomie systemu: hooki, sandbox, sekrety w vaultach zamiast w plikach.

Dalej: gotowe wzorce do wdrożenia.

Konfiguracja

Parametry i zasady /goal

Wymagana wersja, twardy limit tur, przerywanie i wznawianie, praca bez nadzoru i cztery zasady, żeby pętla nie zwariowała.

Wzorzec

Checklista, którą Claude Code sam pisze i odhacza

Plik z checkboxami jako plan, pamięć i warunek końca. Do tego sześć par promptów: agent robi listę z testów, grepa, kompilatora albo specyfikacji, a /goal ją odhacza.

Pętle samodoskonalące

Agent, który sam sprawdza i poprawia

Mechanika w trzech krokach i dwa wdrożenia z projektów: optymalizacja JavaScriptu i komunikacja z drukarką w embedded.

Zanim puścisz agenta samego.

/goal w szczegółach

Wymagania i sterowanie: /goal wymaga Claude Code w wersji v2.1.139 lub nowszej. Przeżywa wznowienie sesji (--resume, --continue), tylko licznik tur, czas i tokeny liczą się wtedy od zera. /goal clear przerywa bieżący cel, a samo /goal bez argumentu pokazuje status: warunek, czas działania, liczbę tur, zużyte tokeny i uzasadnienie ostatniej oceny.

Bez nadzoru: /goal nie zmienia trybu uprawnień. W trybie ręcznym agent dalej pyta o każde narzędzie spoza listy dozwolonych, więc żeby tury szły same, uruchom cel w trybie auto. Działa też nieinteraktywnie: claude -p "/goal …" prowadzi pętlę do końca w jednym wywołaniu, ale z domyślnym wyjściem tekstowym nic nie wypisze aż do finału. Postęp na bieżąco zobaczysz po dodaniu --output-format stream-json --verbose.

Aktualizacja: gdy tura padnie na błędzie, który musisz usunąć sam (nieudane uwierzytelnienie, wyczerpane środki, przepełniony kontekst, którego nie uratowała kompakcja, niedostępny model), Claude Code kasuje cel i trzeba go ustawić od nowa. Przy innych błędach cel zostaje. W sesji interaktywnej od wersji v2.1.269 pętla po przeciążeniu serwera albo zerwanym połączeniu sama ponawia próbę (po trzech nieudanych robi pauzę), a przy limicie zapytań lub limicie użycia od razu się wstrzymuje i podaje przyczynę.

Jasny warunek końca Bez tego pętla się nie zatrzyma
Zawsze podaj mierzalny warunek osiągnięcia celu: „wszystkie checkboxy [x]”, „testy zielone”, „brak plików bez nagłówka”. Inaczej agent będzie kręcił się w nieskończoność. Dorzuć też twardy limit: oficjalnie wystarczy dopisać do warunku or stop after 20 turns. Cały warunek może mieć do 4000 znaków.
Małe, atomowe zadania Jedno zadanie = jeden checkbox
Rozbij cel na kroki, które da się wykonać i odhaczyć pojedynczo. Łatwiej wznowić po przerwie i widać realny postęp.
Checklista to stan Plik przeżywa restart
Trzymanie postępu w pliku (a nie w pamięci sesji) sprawia, że pętlę można przerwać i wznowić: agent czyta, co już odhaczone, i rusza dalej.
Listę pisze agent, zatwierdzasz Ty Przeczytaj checklistę przed startem
Claude Code generuje checklistę, ale zanim puścisz pętlę, przejrzyj ją. Wyrzucenie zbędnego punktu zajmie sekundę, a odkręcanie go po dwudziestu turach dużo dłużej.

Plik z checkboxami, który agent sam odhacza.

Najprostszy sposób, żeby pętla wiedziała, co już zrobiła, a co zostało, to plik z listą zadań i checkboxami. Agent po każdym wykonanym zadaniu zamienia [ ] na [x]. Plik jest jednocześnie planem, pamięcią i warunkiem zakończenia: cel jest osiągnięty, gdy wszystkie pozycje są zaznaczone.

Przykładowy TODO.md:

# Lista zadań do wykonania

- [ ] 1. Utwórz plik `hello.txt` z tekstem "Hello SZRON"
- [ ] 2. Utwórz plik `data.json` z obiektem {"version": 1}
- [ ] 3. Dopisz do `hello.txt` drugą linię z aktualną datą
- [ ] 4. Utwórz `README.md` z nagłówkiem "# Demo /goal"
- [ ] 5. Policz pliki w katalogu i zapisz liczbę do `count.txt`

I prompt, który uruchamia całość:

/goal wykonaj po kolei każdy task z TODO.md, po wykonaniu
zamień [ ] na [x] przy tym tasku; po każdej turze wypisz w
odpowiedzi aktualną listę checkboxów; cel osiągnięty gdy w
tym wypisie wszystkie checkboxy są zaznaczone [x]

Dlaczego to działa: ewaluator /goal nie czyta plików ani nie uruchamia komend. Ocenia wyłącznie transkrypt rozmowy. Dlatego warunek pisz tak, by dało się go udowodnić z odpowiedzi agenta: każ mu po każdej turze wypisać stan checklisty (ile [ ], ile [x]) wprost w odpowiedzi. To, czego nie widać w transkrypcie, dla ewaluatora nie istnieje. Ty w każdej chwili widzisz postęp w tym samym pliku.

Niech checklistę napisze Claude Code

Ręcznie pisany TODO.md sprawdza się przy pięciu punktach. Przy pięćdziesięciu lepiej oddać to agentowi. Praca idzie wtedy w dwóch krokach:

  1. Zwykły prompt generuje listę. Agent uruchamia testy, grepa, kompilator albo czyta specyfikację i zapisuje wynik jako checkboxy. Niczego jeszcze nie naprawia.
  2. Czytasz listę i odpalasz /goal. Wyrzucasz zbędne punkty, dopisujesz brakujące, a pętla odhacza resztę.

Poniżej sześć gotowych par. Podmień nazwy komend i katalogów na swoje.

1. Czerwone testy

Uruchom npm test. Każdy test, który nie przechodzi, zapisz
w TODO.md jako osobny checkbox: nazwa testu, plik i pierwsza
linia błędu. Niczego jeszcze nie naprawiaj.
/goal napraw po kolei testy z TODO.md; [x] stawiaj dopiero,
gdy dany test przejdzie po ponownym uruchomieniu; po każdej
turze wypisz listę checkboxów; cel osiągnięty, gdy wszystkie
są [x], a ostatnie pełne npm test w odpowiedzi pokazuje
0 failed, or stop after 30 turns

2. Migracja biblioteki

Znajdź w src/ wszystkie importy axios. Zapisz do TODO.md
checkbox na każdy plik, z liczbą wywołań w nawiasie.
Zacznij listę od plików z najmniejszą liczbą wywołań.
/goal przenieś pliki z TODO.md z axios na fetch, jeden plik
na turę; po każdym pliku uruchom npm run typecheck i dopiero
przy zielonym wyniku zaznacz [x]; po każdej turze wypisz
listę; cel osiągnięty, gdy wszystkie są [x], a grep -r axios
src/ wypisany w odpowiedzi nic nie zwraca

3. Ostrzeżenia kompilatora w firmware

Zbuduj firmware z -Wall -Wextra. Każde ostrzeżenie zapisz
w TODO.md jako checkbox: plik:linia i treść ostrzeżenia.
To samo ostrzeżenie powtórzone w jednym pliku połącz
w jeden punkt.
/goal usuwaj po kolei ostrzeżenia z TODO.md bez zmiany
zachowania kodu; po każdej poprawce przebuduj projekt
i zaznacz [x]; po każdej turze wypisz listę i liczbę
ostrzeżeń z ostatniego builda; cel osiągnięty, gdy wszystkie
są [x], a build w odpowiedzi pokazuje 0 warnings

4. Funkcja ze specyfikacji

Przeczytaj SPEC.md i rozpisz implementację w TODO.md na
kroki, z których każdy da się skończyć w jednej turze.
Przy każdym kroku dopisz kryterium akceptacji: test, który
ma przejść, albo komendę, która ma zwrócić konkretny wynik.
/goal realizuj po kolei kroki z TODO.md; do każdego
najpierw napisz test z kryterium akceptacji, potem kod;
[x] stawiaj przy zielonym teście; po każdej turze wypisz
listę i wynik testów; cel osiągnięty, gdy wszystkie kroki
są [x], a cały zestaw testów w odpowiedzi przechodzi,
or stop after 40 turns

5. Porządki SEO na stronie

Przejrzyj src/pages. Do SEO.md wpisz checkbox dla każdej
strony bez meta description albo z tytułem dłuższym niż
60 znaków. Przy każdej zapisz, czego brakuje.
/goal popraw strony z SEO.md: dopisz brakujące opisy
(do 155 znaków, z frazą z nagłówka H1) i skróć za długie
tytuły; zaznacz [x] po każdej stronie; po każdej turze
wypisz listę; cel osiągnięty, gdy wszystkie są [x],
a npm run build w odpowiedzi kończy się bez błędów

6. Wszystko w jednym poleceniu

/goal najpierw uruchom npm run lint i każdy błąd zapisz
do LINT.md jako checkbox, potem poprawiaj je po kolei
i odhaczaj; po każdej turze wypisz listę; cel osiągnięty,
gdy LINT.md istnieje, wszystkie checkboxy są [x], a ponowne
npm run lint w odpowiedzi zwraca 0 problemów

Wersja jednokrokowa jest wygodna przy krótkich listach. Przy dłuższych wróć do dwóch kroków, bo tutaj nie zobaczysz listy przed startem pętli.

Co łączy dobre checklisty

  • Lista z narzędzia, nie z głowy. Testy, grep, kompilator i linter dają listę kompletną i sprawdzalną. Lista „wymyślona” przez model potrafi mieć dziury.
  • Każdy punkt ma swój test. „Zaznacz, gdy test przejdzie” znaczy więcej niż „zaznacz, gdy skończysz”. Bez testu [x] mówi tylko tyle, że agent tak uważa.
  • Warunek końca podwójny. Wszystkie [x] plus ponowne uruchomienie narzędzia w odpowiedzi. Checkbox da się odhaczyć bez roboty, zielonego builda w transkrypcie już nie.
  • Nowe zadania na koniec listy. Jeśli agent w trakcie znajdzie coś nowego, niech dopisze to na dole z dopiskiem „(nowe)”. Trzymaj przy tym limit tur, bo lista potrafi rosnąć szybciej, niż maleje.

Sprawdza, poprawia, iteruje — aż kod działa.

Ten sam wzorzec w wersji, którą wdrażamy w zespołach jako pętle samodoskonalące (Self-Improving Loops): agent nie oddaje kodu po pierwszym podejściu, tylko sam go uruchamia, czyta wyniki i poprawia. /goal plus checklista z poprzedniej sekcji to jego gotowa implementacja.

01 · Sprawdza

Uruchamia i weryfikuje

Agent uruchamia kod i testy, weryfikuje działanie narzędziami MCP (ChromeDevTools, Playwright).

02 · Poprawia

Automatycznie

Naprawia błędy, optymalizuje wydajność, refaktoruje kod, bez interwencji człowieka.

03 · Powtarza

Aż działa

Iteruje, dopóki nie osiągnie celu i wszystkie testy nie przejdą.

Optymalizacja JavaScript „Ten mechanizm działa wolno. Spraw, żeby przyspieszył.”
5× przyspieszenie w 3 minuty, z profilowaniem przez ChromeDevTools MCP.
Drukarka RS232 (embedded) „Potrzebujemy komunikacji z drukarką przez RS232.”
1,5 dnia zamiast miesiąca — Rust + STM32 z toolchainem Keil.

Jak wdrażamy ten wzorzec w całych zespołach: na stronie transformacji AI dla programistów.

Chcecie, żeby Wasz zespół tak prowadził agentów?

Pętle, checklisty i AGENTS.md jako kontrakt zespołu wdrażamy na Waszym kodzie, w ramach dwóch kwartałów transformacji. Krótka rozmowa wystarczy, żeby sprawdzić, czy ma to u Was sens. Odpowiadamy w 24 h.