Akademia · Programowanie agentowe

Claude Code — agent kodowania w terminalu, od pierwszej instalacji.

Czym jest agent kodowania, jak go zainstalować w aktualny sposób i jak ułożyć z nim codzienny workflow. Uczymy tego, czego sami używamy w pracy z klientami — na realnych komendach, bez teorii dla teorii.

Ostatnia aktualizacja:

Natywny instalatorcurl, brew albo Windows — bez Node.js
Sterowanie myśleniem/effort na stałe, ultrathink na jeden prompt
Pamięć projektuCLAUDE.md i kontekst pod kontrolą

01 / Podstawy · Czym jest agent kodowania

Agent w terminalu, nie podpowiadacz w edytorze.

Claude Code to agent kodowania uruchamiany w terminalu. Nie podpowiada pojedynczych linii jak autouzupełnianie — czyta projekt, planuje, uruchamia komendy, edytuje wiele plików naraz i sam weryfikuje efekt. To zmienia sposób pracy: zamiast pisać kod ręcznie, opisujesz cel i prowadzisz agenta, a sam siadasz do kodu tylko tam, gdzie naprawdę trzeba.

Kiedy AI pomaga, a kiedy przeszkadza

  • Pomaga: powtarzalne zmiany w wielu plikach, refactoring, pisanie testów, migracje, eksploracja nieznanego kodu, commity i porządki w repozytorium.
  • Przeszkadza: gdy zadanie jest niejasne, brakuje kontekstu, albo wymaga decyzji biznesowej, której agent nie zna. Wtedy najpierw doprecyzuj, potem deleguj.

Trzy zasady efektywnej współpracy

  1. Dawaj kontekst, nie tylko polecenie. Agent jest tak dobry, jak informacje, które dostaje.
  2. Pracuj iteracyjnie. Mały krok, weryfikacja, kolejny krok — zamiast jednego wielkiego promptu.
  3. Trzymaj wiedzę w repozytorium. Standardy i konwencje w pliku CLAUDE.md działają na każdą sesję.

02 / Instalacja · macOS, Linux, Windows

Instalacja w aktualny sposób — natywny instalator.

Aktualizacja: rekomendowaną metodą jest natywny instalator — sam ściąga binarkę i aktualizuje się w tle, bez Node.js. Instalacja przez npm install -g @anthropic-ai/claude-code nadal działa (to ten sam binarny plik), ale to już tylko alternatywa, nie domyślna ścieżka.

macOS i Linux

curl -fsSL https://claude.ai/install.sh | bash

Na macOS równie dobrze przez Homebrew (pamiętaj, że cask nie aktualizuje się sam):

brew install --cask claude-code

Windows

Claude Code działa dziś natywnie na Windows — nie potrzebujesz już WSL. W PowerShell:

irm https://claude.ai/install.ps1 | iex

Git for Windows możesz pominąć — przyda się tylko po to, by odblokować narzędzie Bash. WSL2 bierz, kiedy potrzebujesz linuksowego toolchainu albo trybu sandbox (na natywnym Windows sandbox nie działa). Wolisz menedżer pakietów? Jest winget install Anthropic.ClaudeCode. A jeśli wolisz klikać zamiast pisać — pobierz aplikację desktopową.

Czego potrzebujesz: Claude Code wymaga konta Pro, Max, Team, Enterprise albo Console (darmowy plan Claude.ai go nie obejmuje). Alternatywnie podłączysz własny klucz API — także przez Amazon Bedrock czy Google Vertex AI.

Pierwsze uruchomienie

Po instalacji przejdź do katalogu projektu i uruchom agenta. Pierwsze polecenie warto poświęcić na zbudowanie pamięci projektu:

cd /sciezka/do/projektu
claude
/init

Komenda /init analizuje repozytorium i tworzy plik CLAUDE.md z opisem stacku, skryptami i konwencjami — to fundament każdej kolejnej sesji.

03 / Workflow · Efektywna praca z agentem

Kontekst, promptowanie, pamięć projektu.

CLAUDE.md — pamięć projektu

Plik CLAUDE.md w korzeniu projektu (lub globalnie w ~/.claude/CLAUDE.md) agent czyta na starcie każdej sesji. Wpisz tam to, co inaczej musiałbyś powtarzać w kółko: stack, komendy build i test, konwencje nazewnicze, zasady bezpieczeństwa.

## Stack
- Astro + TypeScript, pnpm

## Komendy
- dev: pnpm dev
- build: pnpm build
- lint: pnpm lint

## Zasady
- Edytuj istniejace pliki, nie tworz nowych bez potrzeby
- Po zmianie uruchom lint i build

Techniki promptowania dla programistów

  • Odwołuj się do ścieżek i tras, nie do nazw tabel czy szczegółów implementacji. Krótszy, czytelniejszy prompt — i mniej tokenów.
  • Jeden cel na prompt. Zamiast „zrób coś z motywem" napisz „dodaj przełącznik trybu ciemnego".
  • Pozwól agentowi czytać kod. Nie wklejaj całych plików — agent sam je otworzy, jeśli wskażesz, gdzie szukać.
  • Proś o plan przed zmianą przy większych zadaniach (tryb planowania), potem zatwierdzaj.

Tryb planowania i poziomy uprawnień

Klawiszem Shift+Tab przełączasz, ile swobody dajesz agentowi w danej chwili:

  • Default — agent pyta o zgodę przed każdą zmianą plików i każdą komendą.
  • Auto-Accept — sam edytuje pliki bez dopytywania. Kiedy ufasz kierunkowi i zależy ci na tempie.
  • Plan — tryb tylko do odczytu: agent bada kod i przedstawia plan, ale nic nie zmienia, dopóki go nie zaakceptujesz. Idealny na start większego zadania.

04 / Zaawansowane · Myślenie, subagenci, automatyzacja

Głębsze myślenie, subagenci i własna automatyzacja.

Claude Code potrafi przeznaczyć więcej „myślenia" (rozumowania przed odpowiedzią) na trudniejsze zadania — kosztem czasu i tokenów. Steruje się tym na dwa sposoby: trwale komendą i jednorazowo słowem w prompcie.

MechanizmCo robiZasięg
/effort (low / medium / high / max)ustawia, jak głęboko agent myślicała sesja, aż zmienisz
/effort xhighjeszcze głębiej, na najmocniejszych modelach (Fable 5, Opus 4.7/4.8)cała sesja
ultrathink / think (w treści promptu)jednorazowo podbija myślenie na tę jedną odpowiedźtylko bieżący prompt

Aktualizacja: dawniej think / megathink / ultrathink mapowały na sztywne budżety tokenów (~4K / 10K / 32K). Dziś podstawą jest komenda /effort, która trzyma wybrany poziom między turami. Słowa-klucze w prompcie (jak ultrathink) to już tylko jednorazowy zastrzyk na konkretną odpowiedź — nie zmieniają ustawienia sesji i nie są stałym budżetem. Na Opusie 4.8 domyślnym poziomem jest high; głębsze myślenie (xhigh, max) rezerwuj na realnie trudne decyzje: architektura, refactoring na dużą skalę, niejasne błędy. W menu /effort jest też tryb ultracode — łączy najwyższy poziom myślenia (xhigh) ze stałą zgodą na uruchamianie wieloagentowych workflow, dostępny na modelach wspierających xhigh (Fable 5, Opus 4.7/4.8). Sam model dobierasz komendą /model — od najszybszych (Haiku) po najmocniejsze (Opus i Fable).

Subagenci — delegowanie i praca równoległa

Agent może odpalić subagenta do wyodrębnionego zadania — przeszukania kodu, weryfikacji zmiany, researchu — który pracuje w osobnym kontekście. Główna rozmowa się nie zaśmieca, a kilka subagentów może działać równolegle. Możesz definiować własnych: z własnym promptem systemowym i ograniczonym zestawem narzędzi.

Skills, komendy i pluginy

Powtarzalne procedury zamykasz w skillach (umiejętnościach) i własnych komendach (/nazwa), które agent uruchamia na żądanie. Pluginy pakują skille, komendy, hooki i serwery MCP w jedną instalowalną całość — wygodne, gdy chcesz rozdać ten sam zestaw całemu zespołowi.

Hooki — twarde reguły zamiast próśb

Hooki to skrypty odpalane na zdarzeniach cyklu życia agenta: przed edycją pliku, po komendzie, na starcie sesji, przy starcie i końcu subagenta. Dzięki nim zasadę wymuszasz kodem — np. „uruchom lint po każdej edycji" albo „zablokuj zapis do wrażliwego pliku" — zamiast liczyć, że agent o niej pamięta.

05 / Ekosystem · Dokąd dalej

Git, MCP i alternatywni agenci.

Claude Code to punkt wyjścia. Wokół niego budujemy resztę workflow:

  • Git z agentem — inteligentne commity, code review i automatyzacja gałęzi prowadzona przez Claude Code.
  • Serwery MCP — łączenie agenta z bazami danych, API, przeglądarką i narzędziami zespołu.
  • IDE i aplikacja desktopowa — ten sam agent w terminalu, w rozszerzeniach do VS Code i JetBrains oraz w apce desktopowej. Pracujesz tam, gdzie ci wygodnie.
  • Przegląd kodu wieloma agentami — wbudowany code review, w którym osobni agenci niezależnie sprawdzają zmiany, zanim trafią do gałęzi.
  • Alternatywni agenci — Codex CLI (OpenAI), Antigravity CLI (Google — następca wygaszonego w czerwcu 2026 Gemini CLI dla użytkowników indywidualnych) oraz modele lokalne, gdy dane nie mogą opuścić firmy. Krajobraz CLI zmienia się szybko — szczegóły trzymamy w osobnych szkoleniach.
  • Bezpieczeństwo — praca z AI na firmowym kodzie bez wycieku: deny rules, sandbox i hooki.

Wdrożenie u Was

Chcecie, żeby tak pracował cały Wasz zespół?

To szkolenie to materiał. Wdrożenie to dwa kwartały na Waszym kodzie — z pomiarem efektu w DEVLens. 30 minut wystarczy, żeby sprawdzić, czy ma to u Was sens.