Claude Code — Tips & Tricks dla programistów.

Dźwięk po zakończeniu każdego zadania.

Gdy agent pracuje w tle, łatwo przegapić moment, w którym kończy. Hook na zdarzeniu zakończenia odpowiedzi zagra dźwięk i zwróci Twoją uwagę.

1. Skopiuj plik dźwiękowy i prosty skrypt odtwarzacza do ~/.claude/.
2. Przetestuj odtwarzanie z terminala.
3. Dopisz hook na zdarzeniu Stop do ~/.claude/settings.json.

# skopiuj pliki do ~/.claude/
cp ~/Downloads/finish.wav ~/.claude/
cp ~/Downloads/play.js ~/.claude/

# test odtwarzania
node ~/.claude/play.js ~/.claude/finish.wav

Menu /hooks służy dziś tylko do podglądu, więc hook dopisujesz w ustawieniach (albo prosisz agenta, żeby zrobił to za Ciebie). Zdarzenie Stop odpala się, gdy agent kończy odpowiedź:

{
  "hooks": {
    "Stop": [
      {
        "hooks": [
          { "type": "command", "command": "node ~/.claude/play.js ~/.claude/finish.wav" }
        ]
      }
    ]
  }
}

Potem wpisz /hooks i sprawdź, czy przy zdarzeniu Stop widać nowy wpis.

Status line: model i kontekst w czasie rzeczywistym.

Status line to pasek na dole terminala. Pokazuje na bieżąco model, zapełnienie okna kontekstu, koszt sesji czy gałąź gita — cokolwiek wypisze skrypt, który mu podłączysz. Nie musisz już sięgać po zewnętrzne paczki: Claude Code ma wbudowaną komendę /statusline, która sama wygeneruje skrypt i wpisze go do ustawień. Opisujesz po ludzku, co chcesz widzieć:

/statusline pokaż nazwę modelu i procent kontekstu z paskiem postępu

Agent tworzy plik w ~/.claude/ i aktualizuje konfigurację za Ciebie. Co warto trzymać na pasku:

• Model: aktualnie używany model i moment przełączenia między Opus a Sonnet.
• Kontekst: zapełnienie okna; wczesne ostrzeżenie, zanim zrobi się ciasno.
• Koszt: wydatek na bieżącą sesję.
• Git: gałąź i stan repo, zawsze pod ręką.

Pasek odświeża się sam podczas pracy. Chcesz go zmienić albo usunąć? Wywołaj /statusline jeszcze raz i powiedz, co poprawić (albo /statusline clear).

Tryb planowania: plan przed jakąkolwiek zmianą.

W trybie planowania agent analizuje i planuje, ale nie zmienia plików — może za to czytać kod i uruchamiać komendy powłoki do eksploracji (read-only). To faza rozpoznania przed właściwymi zmianami. Shift+Tab przełącza tryby cyklicznie: default (Manual) → acceptEdits → plan → auto. Sesja startuje dziś w auto, więc do planu dochodzisz trzecim naciśnięciem. Wejdziesz też komendą /plan albo startując agenta z flagą --permission-mode plan.

• Dostępne: Read, Glob, Grep, WebSearch, WebFetch, komendy powłoki do eksploracji (read-only), lista zadań do wykonania, agenci pomocniczy do głębszego researchu.
• Zablokowane: Write, Edit i wszystko, co zapisuje zmiany. Sam Bash nie jest blokowany, tylko operacje modyfikujące.

Po wejściu w tryb opisz problem szczegółowo. Przykład:

Zaplanuj implementacje systemu autentykacji z OAuth2,
JWT, refresh tokenami i rate limitingiem dla REST API.

Głębokość myślenia: /effort zamiast stałych budżetów

Im głębiej agent myśli przed odpowiedzią, tym wyższy koszt czasu i tokenów. Steruje się tym na dwa sposoby: trwale komendą /effort i jednorazowo słowem w prompcie.

/rewind: cofnij kod i rozmowę bez restartu.

Agent poszedł w złą stronę, a zorientowałeś się dwa kroki za późno? Nie musisz zaczynać sesji od zera. Claude Code odkłada checkpointy w trakcie pracy, więc da się wrócić do stanu sprzed nieudanej zmiany. Służy do tego komenda /rewind (aliasy: /checkpoint, /undo): cofa rozmowę i/lub kod do wybranego punktu albo streszcza część historii: od zaznaczonej wiadomości w przód albo wszystko, co było przed nią.

Menu otwierasz komendą /rewind albo podwójnym Esc. Wybierasz wtedy, co przywrócić:

• Tylko rozmowę: wracasz do wcześniejszego punktu dialogu, pliki zostają nietknięte.
• Tylko kod: odkręcasz zmiany w plikach, nie ruszając historii czatu.
• Jedno i drugie: pełny powrót do checkpointu.

Jedno zastrzeżenie: checkpointy śledzą tylko edycje zrobione narzędziami agenta do plików. Zmian z komend powłoki (rm, mv, cp) ani większości edycji subagentów /rewind nie cofnie. Od tego jest git.